خواص درمانی گیاه جوز هندی:

نام علمی: Myristica fragrans

خانواده: Myrsticaceae

نام های رایج: Jaiphal, Jatipatra, Pala, Nux Moschata

جوز هندی دانه گیاهی همیشه سبز، که بومی اندونزی، مالزی و جزایرکارائیب و قسمتی از هندوستان است. همانطور که دانه این گیاه به عنوان ادویه در بسیاری از آشپزخانه های دنیا استفاده می شود سایر قسمت های گیاه نیز علاوه بر استفاده های دارویی در تهیه کره جوزهندی، اولئورزین و روغن های ضروری بکار گرفته می شود.

ترکیبات موثره در این گیاه را روغن های فراری چون camphene, pinene, borneol, limonene, geraniol, terpineol, carvacrol, eugenol و myristicin تشکیل می دهند.

به طور کلی جوز هندی در درمان مشکلات گوارشی و اختلالات سیستم عصبی کاربرد دارد. برای رفع و تسکین دردها و گرفتگی های شکمی، تهوع، اسهال، و نفخ مصرف آن بسیار نافع است. این گیاه همچنین برای آنها که مشکل بی خوابی دارند نیز توصیه می شود.

تحقیقات نشان داده است که این گیاه دارای ترکیبات آنتی اکسیدان و آنتی باکتریال است . محققان در تحقیقات خود تایید کرده اند که این گیاه دارای اثرات درمانی برای بیماران مضطرب می باشد و بسیاری آن را موثر در پیشگیری از بروز و پیشرفت بیماری آلزایمر می دانند .

در طب چین از این گیاه به عنوان یک درمان موثر در کاهش التهاب استفاده می کنند. در برخی تحقیقات پژوهشگران تاکید می کنند که برگ این گیاه دارای اثرات ضدسرطانی است. اگر جوز هندی را با شیر گرم مخلوط کنید سبب ایجاد آرامش در کل بدن می شود.

محققان می گویند ترکیب methanolic موجود دراین گیاه یک مبارز خوب با بیماری لوکمی است. استفاده از این گیاه برای افزایش اشتها نیز توسط متخصصان علم گیاه درمانی توصیه می شود. متخصصان علم گیاه درمانی ترکیب جوز هندی، عسل و پودر عدس نارنجی را به عنوان یک اسکراب خوب می شناسند.

پودر این گیاه بهترین و ساده ترین شکل مصرفی آن است که در طبخ غذا به کار می رود.

عوارض جانبی: مصرف این گیاه برای همگان سالم و ایمن است. اما مصرف طولانی مدت و مداوم و مقدار زیاد آن می تواند مشکلاتی را به همراه داشته باشد از جمله تهوع، گیجی، خشکی بدن ، ریتم نامنظم ضربان قلب و توهم .

زنان شیرده بهتر است از آن استفاده نکنند ولی منع مصرف وجود ندارد.

منبع : سلامت دیجیتال
679
مطـالــب مرتـبــــط را بخوانید