عامل خطر لوپوس شناسایی شد

مطالعات یک روماتولوژیست در موسسه تحقیقات پزشکی فاینستاین در آمریکا نشان می‌دهد یک پروتئین عامل خطر بیماری لوپوس است.
مطالعات نشان می‌‌دهد تغییر ژن PRDM1 که پلی مورفیسم نام دارد، عامل اصلی لوپوس است. این ژن باعث تولید پروتئینی به نام Blimp-1 می‌شود. کمبود یا فقدان این پروتئین منجر به افزایش یک پروتئین دیگر به نام CTSS می‌شود. این پروتئین باعث می‌شود سیستم ایمنی سلول‌های سالم را مورد هدف قرار دهد و بیماری خود ایمنی لوپوس بروز کند.
لوپوس یک بیماری خودایمنی است که ۹۰ درصد مبتلایان را زنان تشکیل می‌دهند؛ بیماری‌های خود ایمنی به بیماری‌هایی گفته می‌شود که در آن سیستم ایمنی، بافت‌های سالم بدن را به عنوان یک عامل خارجی فرض می‌کند و به آن ها حمله می‌کند.
این مطالعه حیوانی نشان می‌دهد کاهش پروتئین Blimp-1 منجر به افزایش پروتئین CTSS شده و همین امر پاسخ خودایمنی سیستم ایمنی را به همراه دارد. محققان معتقدند این دستاورد به درمان‌های بالقوه لوپوس کمک می‌کند.
لوپوس به دو نوع DLE و SLE تقسیم بندی می شود. نقطه هدف DLE معمولا پوست است و روی ارگان‌های دیگر بدن تاثیر نمی‌گذارد. نوع SLE جدی‌تر است و علاوه بر پوست، اندام‌های حیاتی را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد. در نوع شدید بیماری، بافت مفاصل و عضلات و غشای ریه، قلب، کلیه ها و مغز آسیب می بیند. تشنج، افسردگی، گیجی و سکته مغزی، از عوارض لوپوس هستند.
به گزارش بنیاد لوپوس آمریکا، خستگی و ناتوانی از مهمترین و اولین نشانه های لوپوس است. در مراحل بعدی علایمی مانند سر درد، درد مفاصل، تب، کم خونی، ریزش مو، تورم در ناحیه دست و پا و اطراف چشم، لخته شدن غیر طبیعی خون، سفید شدن یا آبی شدن انگشتان در سرما، حساسیت پوست نسبت به نور خورشید و زخم های پروانه ای شکل روی بینی و گونه دیده می شود.
افراد مبتلا به لوپوس در ظاهر خوب دیده می شوند، در حالیکه مبارزه سختی در بدنشان وجود دارد و همین امر منجر به منزوی شدن بیمار می شود.
حقایقی در باره لوپوس
-۹۰ درصد مبتلایان به لوپوس را زنان تشکیل می دهند.
-این بیماری بین سنین ۱۵ تا ۴۵ سال شایع تر است.
-هیچ درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد؛ ولی می توان علایم را با دارو کنترل کرد.
-استفاده از ضد آفتاب، کلاه و دستکش در روزهای آفتابی برای بیماران ضروری است.
-استفاده از دستکش گرم در سرما برای بیماران ضروری است.
-این بیماری کاملا غیر قابل پیش بینی است و در آمریکا بیش از ۱٫۵ میلیون نفر به آن مبتلا هستند.
-نوع خفیف بیماری می تواند با دارو کنترل شود؛ بدون اینکه کیفیت زندگی تحت تاثیر قرار گیرد.
-نوع شدید بیماری می تواند سبب خانه نشینی و ناتوانی در انجام امور روزمره شود.
متخصصان به زنان توصیه می کنند که در صورت مشاهده علایم، حتما به پزشک داخلی یا عفونی مراجعه کنند تا قبل از گسترش بیماری، علایم کنترل شود. در صورت درمان به موقع، می‌توان با لوپوس به طور مسالمت آمیز زندگی کرد.
نتایج این مطالعه در نشریه Nature Immunology منتشر شده است.

منبع : ایرنا
68
مطـالــب مرتـبــــط را بخوانید
Seo wordpress plugin by www.seowizard.org.