روش هایی برای وزن کم کردن که هیچ ربطی به غذا خوردن ندارند

این رو بخور! اون رو نخور! میان وعده نخور! میان وعده بخور! کربوهیدرات و میوه تو رو چاق می کنن. به جاش پروتئین بخور! می خوای لاغر شی؟ دمنوش بخور و بدن خودت رو سمزدایی کن … . بسه دیگه! اگر قرار بود که هر توصیه ای درست باشد، شاهد وجود این همه متقاضی برای کاهش وزن نبودیم. امروزه شاهد پیدایش انواع و اقسام رژیم های کاهش وزن هستیم اما واقعیت این است که قبل از شروع هر گونه ای رژیم ابتدا باید از روح خودمون شروع کنیم و ذهنیت خودمون رو تغییر بدهیم. در غیر اینصورت، حتی بهترین و نتیجه بخش ترین رژیم غذایی هم کاری از پیش نخواهد برد. برای شروع به این سه نکته توجه کنید:

 

۱ –  صرفاً به قدرت اراده خودتون تکیه نکنید

اگر تنها تکیه گاه ما، قدرت اراده مان باشد، ممکن است که با شکست مواجه شویم. هیچ کس منکر تأثیر شگرف قدرت اراده در موفقیت نیست اما درست مانند عضلات که اگر بیش از حد طبیعی از اونها کار کشیده شود، دچار ضعف می شوند، اراده نیز با به محک گذاشتن های بیش از حد، رو به ضعف می گذارد.

کنترل خویش، گرفتن تصمیمات مهم، عدم بروز احساسات، برخورد با ارباب رجوع یا افراد پیرامون، همگی بر روی هم انباشته شده و به مرور، انرژی درونی و قدرت اراده ما رو تخلیه می کنند و بعد از مدتی، ما در برابر انتخاب های غلط غذایی، آسیب پذیر می کنند. پس اگر نباید تکیه صرف بر قدرت اراده داشت، چه کار دیگری می توان انجام داد؟

۲ –  ذهن خودتون رو گردگیری کنید

جواب سؤالی که مطرح شد، در همین مورد دوم نهفته است. اراده داشته باشید اما در کنار اون، وارد ذهن خود شده و یک گرد گیری اساسی در ذهن خودتون انجام بدهید تا عادت های غلط غذایی خودتون رو اصلاح کنید. یعنی مثلاً محرک های پرخوری رو در خودتون شناسایی کنید. این محرک می تواند مشاهده یک نوع غذای خاص باشد یا می تواند استرس یا بی حوصلگی و خستگی باشد. یک فعالیت و مشغولیت جدید پیدا کنید که بتوان اون رو جایگزین این محرک نمود و شما رو از استرس یا هر عامل دیگری که باعث بدخوری و پرخوری شده است، برهاند.

۳ –  گوش شنوا برای نیازهای بدن تان داشته باشید

اگر در چرخه پرخوری و محرومیت های شدید غذایی به تله افتاده اید، به احتمال خیلی زیاد به این علت است که اطلاع درستی از علائم گرسنگی و سیری در بدن ندارید و بدن خودتون رو نمی شناسید. اما خبر خوب این است که ما می توانیم خودمون رو به مرور از این چرخه بیرون بیاوریم. از جمله راهکارهای خروج از این چرخه معیوب این است که غذا رو آهسته بخوریم و تا وقتی که ۸۰٪‌ سیر شده ایم، غذا بخوریم و سپس دست از غذا بکشیم. به این ترتیب، دیگر نیازی به این نیست که دائماً وسواس اندازه گیری اندازه تک تک غذاها رو داشته باشیم. چون وزن کردن تک تک غذاها به مرور به یک وسواس و سوهان روح تبدیل شده و ما رو تحت فشار شدید می گذارد و خسته می کند.

علاوه بر مواردی که ذکر شد، همیشه در طول غذا خوردن، در لحظه حال باشید و بر روی غذا تمرکز کرده و از حواس پرتی بپرهیزید. مزه، بو و بافت هر لقمه رو احساس کنید. این کار، هم از پرخوری جلوگیری می کند و هم مانند مدیتیشن عمل کرده و استرس رو از شما دور می کند.

 

 

 

منبع : سایت یکا
177
مطـالــب مرتـبــــط را بخوانید