یونجه و خواص در مانی آن:

نام علمی: Medicago sativa

خانواده: Fabaceae

نام رایج: Lucerne

این گیاه در نیوزیلند، استرالیا، امریکای شمالی،افریقا ی جنوبی و بریتانیا بیشتر از سایر نقاط دنیا وجود دارد. این گیاه بیشتر از آنکه برای درمان استفاده شود ، غذای چهارپایان است اما امروزه این گیاه اهمیت خاصی را در طب پیدا کرده است، زیرا دارای مقادیر بالایی استروژن های گیاهی مانند coumestrol, coumestan  و spinasterol   است . این گیاه حاوی مقادیر قابل توجهی کلسیم، پروتئین و ویتامین های B, C, D, E و K می باشد.

این گیاه در طب سنتی چین برای درمان مشکلات گوارشی و کلیوی استفاده می گردد . از نظر طب آیروودا ، این گیاه بر روی بهبود هضم مواد غذایی، پیشگیری از احتباس آب و کاهش دردهای ارتریتی اثرات بالقوه ای دارد. این گیاه همچنین در بهبود زخم ها نیز تاثیر دارد. تحقیقات نشان می دهد که یونجه اثرات ضدهپاتیتی ، آنتی اکسیدانی،داشته ومحافظ اعصاب و کاهنده کلسترول خون نیز محسوب می گردد.

یونجه از نظر طب قدیم ایران گرم است. البته تازه آن گرم و تر و خشک شده آن گرم و خشک است و ببه عنوان ملین کاربرد دارد و گفته می شود شیره آن برای بچه‌هایی که در حال رشد هستند و اسخوان بندی محکمی ندارند بسیار مفید است.

برای استفاده ار این گیاه و بهره بردن از خواص درمانی آن ، می توانید از برگ، ساقه و دانه این گیاه استفاده کنید.

عوارض جانبی: بذر این گیاه در برخی موارد سبب حساسیت های پوستی می شود.

زنان باردار و شیرده با احتیاط مصرف کنند. همچنین زنانی که مشکلات هورمونی دارند نباید از این گیاه استفاده نمایند. مصرف این گیاه برای افرادی که بیماری های نقص سیستم ایمنی دارند نیز منع دارد.

منبع : سلامت دیجیتال
361
مطـالــب مرتـبــــط را بخوانید